Beste lezers,

Bij deze weer een update over de projecten in Lombok.
We zien tot onze verbazing dat het bijna een jaar geleden is dat we de laatste nieuwsbrief hebben verstuurd, wat vliegt de tijd!
Nu dus een heel uitgebreide nieuwsbrief. Met best wel (vinden we zelf) ingrijpende veranderingen. 
Maar gaandeweg verandert er in Lombok toch het nodige. Ook wat betreft de kinderen en het onderwijs.
Daar willen we onze 'dienstverlening' zoveel mogelijk op aanpassen.
Vandaar deze update over Impian Anak, onze ervaringen, onze bedenkingen en onze (soms wel zorgelijke) kijk op de toekomst.


Het Impian Anak team
Ons team in Lombok bestaat uit Ida, Daan, Opan en Pak Umpuk.
Samen met hun gezinnen hebben we afgelopen najaar het 10-jarig bestaan van Impian Anak gevierd. Alle 4 zijn ze al lange tijd (en deels vanaf het begin van Impian Anak) actief bij onze stichting betrokken.
Ida regelt in Lombok de financiële zaken voor Impian Anak en begeleidt daarnaast de kinderen in Ampenan, Kediri, Batu Tumpeng, Bintaro Jaya, Loco en Meninting/Peresak.
Daan zorgt voor de begeleiding van de kinderen in Sayang Sayang, Mataram en Ireng.

Opan en Pak Umpuk werken mee op de achtergrond. Soms is mannelijk advies/kijk op de zaken ook welkom.

Met zijn allen vormen ze een fijn team voor ons om mee samen te werken.
Ook voor de kinderen en hun ouders/verzorgers in Lombok denken we dat dit goed werkt.
Bij Ida en Daan kunnen ze altijd terecht met vragen.
Inmiddels hebben de dames al zoveel kinderen begeleid dat ze goed op de hoogte zijn van het reilen en zeilen in de onderwijswereld. Van school/vervolgopleidingskeuze tot mogelijkheden om korting op de schoolkosten te krijgen. Maar ook waar de beste/goedkoopste schoolkleding/schoolspullen te krijgen zijn en waar benodigdheden voor studenten van vakopleidingen te koop zijn, denk aan naaimachines, stoffen, gereedschappen, make up.

We proberen de schoolkinderen ook zoveel mogelijk te stimuleren om via internet (facebook, messenger) in contact te blijven met ons in Nederland.
Ook Ida en Daan sporen de jongeren aan om ons op de hoogte te houden van hun schoolvorderingen, maar ook af en toe ‘gewoon voor de gezelligheid’ een berichtje te sturen.  

In het Nederlandse deel van het team zijn de taken ook wat verschoven.
Tom en Anique hebben allebei een drukke baan en wonen niet meer in Blitterswijck.
Maar ook zij zijn jarenlang nauw betrokken geweest bij de jeugd en bij de overige projecten in Lombok en denken nog steeds graag met ons mee.
 
links, een verjaardagstaart in Lombokse stijl voor Impian Anak  rechts, het Impian Anak team met hun gezinnen tijdens een uitstapje naar Gangga

               

Project Schoolkinderen
Even wat cijfers over het vorige schooljaar.
Mulhakim en Intan zijn afgelopen zomer afgestudeerd op SMA, bovenbouw middelbare school.
Vanwege de afstand huis-vervolgopleiding zag Mulhakim ervan af om verder te studeren.
Intan heeft in juli toelatingsexamen gedaan voor de universiteit maar is afgewezen. Komende zomer wil ze weer een poging wagen.
Zowel Mulhakim als Intan proberen zoveel mogelijk te werken. Soms lukt dat, maar een vaste baan krijgen is moeilijk zonder vervolgopleiding of vakopleiding.

Sarah is in het najaar afgestudeerd als verpleegkundige en werkt nu in een klein ziekenhuis. Zij wacht nog op een licentie om ook in een groter ziekenhuis te kunnen werken.
 
Intan uit Kediri, Mulhakim uit Batu Tumpeng
 
links, Sarah is afgestudeerd       rechts, Daan met 'haar' kinderen uit Sayang Sayang

Irfan is aan het begin van dit schooljaar definitief gestopt met zijn school. Na een twijfelachtige periode van veel spijbelen en weinig naar school heeft hij besloten visser te worden, net als alle mannen uit zijn familie.

Zidan, Hanafi en Majid, allen uit Ampenan, zijn uit het project gegaan. Zij zijn om uiteenlopende redenen naar een internaat gegaan.

Van de kinderen die vorig schooljaar SMP (onderbouw middelbare school) hebben afgerond zijn er 7 doorgestroomd naar SMA (bovenbouw middelbare school) en 3 naar SMK (vakopleiding).

Op dit moment ondersteunen we 64 kinderen in Lombok, waarvan de jongste halverwege de basisschool is en de oudsten een heel eind gevorderd zijn op hogeschool/universiteit.

Wij komen nu al bijna 15 jaar in Lombok en in die tijd is Lombok behoorlijk veranderd.
We realiseren ons terdege dat ook op onderwijsgebied er veel is veranderd en nog steeds blijft veranderen.
 
Vergoedingen voor de kinderen
Al sinds de oprichting betaalt Impian Anak voor de kinderen de kosten van inschrijving op school, de benodigde schoolboeken, schrijfgerei, schoolkleding, schooltas, kosten van examens en indien mogelijk ook de gereedschappen/materialen voor vakopleidingen en de eventuele stagekosten.
Maar tijden veranderen, we krijgen geregeld nieuwe verzoeken van de kinderen.

Zo zijn er steeds vaker kosten voor schooluitstapjes, zwemlessen, voor afscheidsfeestjes voor schoolverlaters en nog veel meer.
Inmiddels hebben we besloten dit zoveel mogelijk te betalen voor de kinderen, omdat het verplichte schoolkosten zijn en het meestal geen erg hoge bedragen zijn.

Maar het gaat verder...
Ergens halverwege de middelbare school wordt ervan uitgegaan dat kinderen een mobiele telefoon met internettoegang hebben. Dit om lesroosters, huiswerk etc te kunnen ontvangen.
Onlangs hoorden we de nieuwste wens van een SMP-school (Onderbouw middelbare school); kinderen die examen gaan doen moeten een laptop of computer hebben. Dit om de maand voorafgaand aan het examen thuis te kunnen oefenen en zich voorbereiden op het examen.
We proberen altijd zo redelijk mogelijk met dit soort verzoeken om te gaan.
Per geval bekijken we in hoeverre een verzoek echt noodzakelijk/verplicht is, of er misschien oudere kinderen in het gezin zijn die al een telefoon/laptop hebben, wat de verhouding privé/schoolgebruik zal zijn. En vooral in hoeverre een gezin zelf deze kosten (mede) kan dragen.

In een heel enkel geval krijgt een kind een mobiele telefoon en internet via Impian Anak vergoed.
Er zijn gezinnen die dit echt niet zelf kunnen betalen.
Wat betreft de laptops; het blijkt dat de kinderen deze ook bij school kunnen huren gedurende de periode dat de laptop nodig is. De kosten van het huren worden dan door Impian Anak betaald.

Geen nieuwe basisschool/middelbare schoolkinderen meer in het project
Naast dit soort kleine aanpassingen hebben we ook te maken met ingrijpendere wijzigingen.
Dat heeft, na veel overleg met ons team, geleid tot de volgende moeilijke beslissing.

We gaan de komende jaren geen nieuwe kinderen van basisschool en middelbare school meer opnemen in het project. We willen ons vooral gaan richten op de jongeren (vanaf ongeveer 15 jaar) die SMK (vakopleiding) gaan volgen.

Overigens willen we duidelijk benadrukken dat deze beslissing géén gevolgen heeft voor onze huidige kinderen en sponsors.
Alle kinderen die nu in het project zitten, jong en ouder, blijven in het project zolang ze naar een reguliere school gaan.

De beweegredenen achter de beslissing willen we nader toelichten.

- Alle gezinnen die gemotiveerd genoeg zijn om hun kind naar school te laten gaan kunnen de basisschool en onderbouw middelbare school zelf bekostigen
In de volksmond heet het dat basisschool en SMP/onderbouw middelbare school in Indonesië gratis zijn. Dat klopt niet helemaal. De scholen vragen een vorm van inschrijfgeld, waarin meestal een startpakket schooluniformen en boeken inbegrepen is. Deze kosten variëren per school en zijn gemiddeld bij de basisschool €35 per jaar; bij de onderbouw middelbare school € 100 / €125 per jaar. Daarnaast zijn er incidenteel nog extra kosten, zoals schrijfspullen, werkboeken, schooltas, excursies. Al met al kan dat met name in het eerste schooljaar oplopen, maar we zien nooit meer gezinnen voor wie dit bedrag een hindernis vormt om hun kind naar de basisschool of onderbouw middelbare school te laten gaan.
Zodra kinderen verder studeren op SMA/bovenbouw middelbare school of op SMK/vakopleiding zijn de schoolkosten vaak wel een groot probleem. Naast de inschrijfkosten en schoolspullen komen er vaak extra reiskosten bij en gaan de kinderen een maandelijkse schoolbijdrage betalen. In de hogere leerjaren komen daar nog stagekosten, examenkosten etc bij. De kosten van vakopleiding en bovenbouw middelbare school bedragen per schooljaar ongeveer € 200. Bij hogere scholen/universiteit loopt dat nog verder op.
Veel kinderen uit armere gezinnen stoppen daardoor noodgedwongen met hun opleiding na de onderbouw middelbare school.
Er zijn altijd kinderen die eerder afhaken in het onderwijs, maar wij hebben het idee dat geld in die gevallen geen rol speelt. Vaak is het een kwestie van geen zin in school, of te weinig motivatie van de kinderen en/of ouders. Wat ook wel eens voorkomt is dat jonge kinderen stoppen met hun opleiding omdat ze trouwen. Ze mogen dan niet meer naar school, maar ook dat valt met sponsoring niet te verhelpen.

- De ‘doorlooptijd’ van een schoolkind dat begint aan de basisschool en doorleert tot en met middelbare school/vakopleiding/universiteit bedraagt 12 tot 16 jaar
Dat is een lange tijd. We weten niet of wij en het team in Lombok over zoveel jaar nog even enthousiast zijn om de kinderen te begeleiden en alle zaken eromheen te regelen.
Om meer zekerheid te hebben dat we de kinderen die in het project komen ook kunnen helpen tot ze afgestudeerd zijn, willen we niet meer zo’n ‘lange-termijn-verplichtingen’ aangaan.

- Meer duidelijkheid voor de sponsors over kosten en looptijd
Daarmee hangt samen dat ook de sponsors beter weten waar ze aan toe zijn. We krijgen steeds meer te maken met kinderen die ongepland stoppen met hun opleiding.
Deels omdat ze helemaal niet meer naar school gaan, wegens gebrek aan motivatie of wegens een huwelijk.
Wat ook steeds vaker voorkomt is dat kinderen een overstap maken van regulier onderwijs naar een religieus internaat. De kinderen gaan dan uit ons project. (meer hierover verderop in deze nieuwsbrief)
Geregeld moeten we sponsors teleurstellen als een kind onverwachts stopt met een opleiding.
Ook is het vaak lange tijd onzeker of een kind na een opleiding wel of niet doorgaat naar een vervolgopleiding.

- De mogelijkheden voor afgestudeerden op SMK/vakopleiding zijn vrij goed, vooral voor kinderen uit de doelgroep van Impian Anak (kinderen uit arme gezinnen)
De vakopleidingen zijn ongeveer vergelijkbaar met VMBO-MBO in Nederland. Jongeren leren een vak maar krijgen ook nog algemeen onderwijs (taal, maatschappij, wiskunde).
Na afronding van de vakopleiding (inclusief stage/praktijk) zijn de kinderen ongeveer 18 jaar en klaar om een baan te zoeken. De vakopleidingen zijn er in verschillende richtingen (o.a. verzorging, techniek, administratie, automatisering, horeca, toerisme).
Het niveau van onderwijs op een hogeschool/universiteit is hoger dan op een vakopleiding. Toch denken we dat voor de kinderen uit armere gezinnen een vakopleiding vaak een betere optie is.
Dat is een gevaarlijke bewering, er zijn genoeg kinderen uit arme gezinnen die het niveau van een hogeschool/universiteit met gemak aankunnen. Maar in de Lombokse maatschappij is het voor kinderen uit arme gezinnen erg moeilijk om toegelaten te worden op een universiteit. De staatsuniversiteiten laten een beperkt aantal studenten toe. De toelatingseisen zijn niet helder.
Bewijs is er niet, maar veel wijst erop dat een kind uit een rijker gezin ongeacht de schoolresultaten meer kansen heeft om op een universiteit te komen dan een kind uit een armer gezin.
Naast de betaalbare staatsuniversiteiten zijn er ook privé-universiteiten. Deze zijn echter vreselijk duur en daardoor sowieso niet toegankelijk voor kinderen uit arme gezinnen. We hebben studenten in het project (gehad) die naar een privé-universiteit gaan, maar in de toekomst willen we dit niet meer ondersteunen.
Wat geldt bij de toelating op een universiteit geldt ook bij het zoeken naar een baan.
De beste banen zijn moeilijk toegankelijk voor arme sollicitanten. Het aantal passende banen in Lombok voor universitair afgestudeerden is beperkt.  Veel Lombokse bedrijven die hoger personeel zoeken geven de voorkeur aan kandidaten uit andere delen van Indonesië, waar de opleidingen beter zijn. Ook komt het vaak voor dat nieuw personeel zich in moet kopen bij een bedrijf. Voor jongeren zonder werkervaring die uit een arm gezin komen is het vrijwel onmogelijk om een passende baan op hoger niveau te vinden.
Jongeren uit ons project die een vakopleiding hebben gedaan komen over het algemeen vrij snel aan een baan. Vooral horeca en toerisme zijn studierichtingen met goede vooruitzichten.


Uiteraard zitten er ook nadelen aan de beslissing om ons te gaan richten op studenten die een vakopleiding gaan volgen.
De sponsorbijdrage voor een jaar vakopleiding bedraagt € 200.
Dit is veel hoger dan de bijdrage voor bijvoorbeeld een jaar basisschool. Daar staat tegenover dat de sponsoring slechts gedurende 3 jaar plaatsvindt. Dit in tegenstelling tot de 12 tot 16 jaar die het nu duurt om een kind te sponsoren van basisschool tot en met vakopleiding/universiteit.
Maar we realiseren ons dat het moeilijker zal zijn sponsors te vinden voor oudere en duurdere kinderen.
We willen in de praktijk gaan kijken hoe dat uitpakt. Eventueel door te gaan werken met co-sponsorschap; meer sponsors helpen één kind.


Spijbelen
We kampen momenteel met veel spijbelaars in Ampenan. Soms is er een verklaarbare reden voor het schoolverzuim, zoals de zorg voor een zieke in het gezin.
Maar met name bij jongens die net naar de middelbare school gaan is het probleem minder verklaarbaar.
Misschien pubergedrag, minder controle van huis uit, het idee dat een opleiding niet bijdraagt aan een betere toekomst? De exacte reden is moeilijk aan te wijzen.
Daardoor is het ook moeilijk om het probleem op te lossen. Vaak weten de ouders niet wat er speelt, gaan de jongens in de ochtend netjes in schooluniform en met schooltas de deur uit. Maar op school komen ze niet aan, ze blijven onderweg ergens hangen en gaan na schooltijd weer naar huis.
Communicatie van school richting ouders/verzorgers is er vrijwel niet of komt te laat.
Daardoor krijgen wij ook pas laat in de gaten wat er aan de hand is, en eerlijk gezegd kunnen wij er ook weinig aan veranderen.
We hebben veel nagedacht over de reden waarom deze problemen in Ampenan spelen en veel minder in de andere woonplaatsen. Feit is dat de vissersbuurt in Ampenan, waar veel sponsorkinderen wonen, bekend staat als een echte volksbuurt. Het opleidingsniveau is er laag. Vrijwel iedereen verdient zijn/haar geld in de visserij en visverwerking. Het is ontzettend moeilijk om de kinderen en ouders/verzorgers te overtuigen van de noodzaak van een goede opleiding.
De jongens die uiteindelijk gestopt zijn met hun opleiding gaan nu ook met de mannen uit het dorp mee de zee op.

Religieuze internaten
Iets anders waar we ons al langere tijd zorgen over maken is het aantal kinderen dat overstapt van regulier onderwijs naar onderwijs in religieuze internaten.
Sinds een paar jaar gaan er elk jaar wel één of meer Impian Anak kinderen naar een pondok pesantren/madrassah, een mosliminternaat.
Veel ouders/verzorgers maken zich zorgen over de modernere samenleving en het te vrije onderwijs op de gewone scholen. Ze besluiten hun kinderen toe te vertrouwen aan de strenge opvoeding en onderwijs op een internaat.
Op die scholen krijgen kinderen regulier onderwijs, maar vaak ligt de nadruk op de religieuze vorming. Buiten de standaard lesuren wordt veel aandacht besteed aan koranlessen, arabische taal, vaste gebedstijden.
Ook worden de kinderen zelfstandig gemaakt, ze dragen zelf zorg voor de huishoudelijke taken zoals wassen, schoonmaken, koken.
Het contact van de kinderen met de buitenwereld wordt karig. Internet, mobiele telefoons en tv zijn beperkt en/of gecensureerd. Ook het contact met hun familie wordt beperkt. Ouders mogen hun kinderen meestal 2 keer per maand een middag bezoeken en in veel gevallen mogen de kinderen alleen met de belangrijkste feestdagen naar huis.
Los van het feit dat wij geen contact met deze kinderen meer kunnen onderhouden, vinden we deze manier van opvoeden/onderwijs niet passen bij onze idealen.
Kinderen die naar internaten gaan kunnen daarom niet in ons project blijven.
In de praktijk zien we dat jongens vaak naar een internaat gaan op het moment dat de ouders/verzorgers de controle over het kind kwijt zijn.
Meisjes gaan vaak al op jongere leeftijd (12 jaar) ‘uit voorzorg’ naar een internaat.  Dit speelt vooral in Kediri, waar verschillende internaten zijn.
Het valt ons ook op dat de moeders van kinderen die naar een internaat gaan zelf vaak in het midden oosten wonen/werken. De kinderen worden in Lombok opgevoed door vader of grootouders.
Het is ons alleen niet duidelijk of de moeders naar het midden oosten zijn gegaan om een internaat voor hun kind te kunnen betalen of dat ze door hun leven in het midden oosten ervan overtuigd raken dat de opvoeding op een internaat beter is voor hun kind.
Hoe dan ook, wij blijven er toch de voorkeur aan geven dat een kind opgroeit in een huiselijke omgeving.

Problemen in Ampenan/Pondok Perasi
De gezinnen/families van Samsul en van Puput in Pondok Perasi zijn hun huis kwijt.
Al jaren was er onzekerheid. Een stuk grond in de wijk waar 83 families woonden werd geclaimd door één persoon die zelf niet in Ampenan/Pondok Perasi woont.
Deze persoon beweert dat de grond zijn eigendom is. Na verschillende rechtszaken werd de families, waarvan de meesten al meerdere generaties lang op die plek woonden, verteld dat ze eind december hun huizen geruimd moesten hebben. Als tegemoetkoming zijn er voor de getroffen gezinnen door de lokale overheid tenten neergezet op een veld bij Bintaro/Meninting.
Begin januari zijn alle huisjes in de betreffende buurt letterlijk met de grond gelijk gemaakt. Een deel van de families weigerde 'hun' grond te verlaten en is op de puinhopen gaan bivakkeren.
Andere gezinnen zijn direct naar het tentenkamp verhuisd. Inmiddels zijn de tenten verruild voor iets degelijkere loodsen, maar nog steeds zijn er veel problemen met wateroverlast (regenseizoen), overlast van muggen, gebrek aan elektriciteit en ziektes door gebrek aan schoon drinkwater en slechte sanitaire voorzieningen.
De foto's en video's die we op facebook en in kranten voorbij zagen komen doen sterk denken aan de situatie na de aardbevingen. Al wordt de ellende in dit geval niet veroorzaakt door een natuurramp.
Maar toch, de vraag blijft nu waar de gezinnen/families naar toe moeten. De overheid heeft plannen om een nieuwe wijk te bouwen voor de gezinnen, maar aangezien vrijwel alle gezinnen leven van de visserij moet dat wel aan zee zijn.
Wat de plannen zijn met de vrijgekomen grond in Pondok Perasi is bij niemand bekend.

 
Links Samsul, rechts Puput in september 2019, toen hun woningen er nog stonden
 
Begin januari 2020, halsoverkop worden bezittingen in veiligheid gebracht, even later denderen bulldozers over de huizen
 
Inwoners op zoek naar nog bruikbare spullen. Een jongetje komt uit school
 
Het tentenkamp voor de daklozen. In de regentijd is het geen goede plek om te wonen



Overige projecten:

Herbouw na de aardbeving
Het is alweer bijna anderhalf jaar geleden dat Lombok werd getroffen door verschillende zware aardbevingen.
Toen we in september 2019 in Lombok waren werd overal hard gewerkt aan heropbouw.
Steeds meer mensen krijgen weer een vast dak boven hun hoofd. Maar dat wil niet zeggen dat ze erop vooruit gaan ten opzichte van de situatie voor de aardbevingen.
De ‘overheidshulp-huisjes’ die wij gezien hebben bestonden uit een eenvoudig huisje met 3 kamers. Ze zijn met minimale kosten gebouwd. Er is geen badkamer, geen keuken, geen afwerking, zoals vloeren en stucwerk. Daar moeten de mensen zelf voor zorgen. Omdat veel mensen na de aardbevingen lange tijd geen inkomen hadden, zijn de spaartegoeden op (als die er al waren). Waarschijnlijk wordt er door de meeste mensen stukje bij beetje bij- en aangebouwd en afgewerkt.

Het toerisme in Lombok lijkt weer vrij ver terug gekomen op het oude niveau. Al valt dat moeilijk te zeggen. Veel toeristen die naar Lombok komen blijven tegenwoordig een groot deel van de vakantie in het zuiden van Lombok, waar het toerisme flink wordt gestimuleerd.
De Rinjani vulkaan in het noorden van Lombok is na de aardbevingen nog niet volledig opengesteld voor toeristen, de situatie is met name bij het kratermeer en richting de top nog steeds niet veilig genoeg.
De eilanden Gili Trawangan, Gili Meno, Gili Air die tijdens de aardbevingen zwaar getroffen waren, zijn weer helemaal terug op het oude niveau. Of zelfs nog beter dan voorheen. Er is veel gebouwd, en de herbouw is er goed aangepakt. Het toerisme is op de populaire eilandjes weer snel op gang gekomen en er zijn veel ondernemers van buiten Indonesië, waardoor er relatief veel geld was voor de heropbouw.
De badplaats Senggigi, waar wij veel komen, is niet meer zo in trek bij toeristen. Verschillende hotels zijn er nog steeds gesloten en zullen waarschijnlijk nooit meer opengaan. Veel toeristen trekken nu naar de luxere resorts ten noorden van Senggigi.

Op dit moment zijn er weer nieuwe zorgen in toeristisch Lombok. Door het corona-virus is het aantal toeristen drastisch afgenomen. Veel vluchten zijn geschrapt, vooral binnen Azië. Het aantal toeristen uit Azië dat Lombok bezocht nam de afgelopen jaren flink toe en zorgde voor een constante stroom toeristen.
Deze groep toeristen is op dit moment vrijwel volledig weggevallen. En we kunnen ons voorstellen dat deze problemen nog een tijd doorwerken.
 
In het noordelijke deel van Lombok nog steeds veel bouwvallen
 
Overal wordt gesloopt en gebouwd, veel mensen leven in tijdelijke (?) nooddorpen
 
Gangga, hier een houten noodhuisje en een nieuw degelijk huis in aanbouw. Maar bouwen met goed hout is duur, dus snel gaat dat niet.


Medicijnen
Hier zijn geen bijzonderheden te melden. Incidenteel krijgen kinderen of gezinsleden een bijdrage bij medische kosten. Hiervoor heeft Impian Anak een aparte spaarpot die wordt gevuld uit algemene donaties.

Vervoer Rahman naar behandelcentrum LombokCare
Ook hier zijn geen bijzonderheden of wijzigingen. Rahman gaat nog steeds 2 keer per week met plezier naar school en therapie bij Lombok Care. De kosten hiervan worden betaald uit algemene donaties.

Hulp aan gezinnen
In verband met sterfgevallen binnen gezinnen van sponsorkinderen is er het afgelopen jaar twee keer een bijdrage gedaan aan families, ook dit wordt uit algemene donaties betaald.


Binnenkort krijgen alle vaste sponsors weer een bericht met betrekking tot de sponsoring voor het nieuwe schooljaar. Veel kinderen zullen een klas vooruitgaan. Een paar kinderen zullen doorstromen naar een vervolgopleiding. Sarmilayana zal in het voorjaar eindexamen doen op de middelbare school en daarna waarschijnlijk uit het project gaan. Verder zijn er dit schooljaar geen leerlingen die afstuderen.
Het ziet ernaar uit dat 3 meisjes uit Kediri uit het project gaan vanwege de overstap naar een internaat. Hun sponsors zijn hiervan al op de hoogte gebracht. Al hopen we dat de ouders/verzorgers van de meisjes zich nog gaan bedenken en dat de meisjes naar een gewone middelbare school gaan.

Het is een lang verhaal geworden, het valt niet mee om alles duidelijk te omschrijven. Mochten er vragen of opmerkingen zijn, dan horen we dat graag!

Mede namens ons team en de betrokken gezinnen in Lombok willen wij iedereen bedanken voor al meer dan 10 jaar hulp en ondersteuning.
Wij hopen nog lang door te kunnen gaan om de dromen van kinderen/jongeren in Lombok waar te maken.


Met vriendelijke groet,
Peter, Marianne, Tom en Anique
Opan, Ida, Daan, Pak Umpuk

 

 

 

Deze site maakt gebruik van cookies voor het verbeteren van uw bezoekerservaring